Don Leo is terug in Nederland. Dat vind ik fijn. Ik vind Don Leo een onverzadigbaar en kleurrijk karakter.Ik ga dat ‘Don Leo’ er overigens structureel ingooien gedurende dit stukje. Leo Beenhakker is namelijk een artiest.
Don Leo is zijn artiestennaam. Alleen Leo kan dus niet. Dus daarom: Don Leo. Uit respect voor de artiest.
Ik vind Don Leo vooral een bekwaam acteur. Als ik mijn ogen sluit en aan het fantaseren sla zie ik Don Leo spelen in een oude, klassieke detectivefilm. Don Leo uiteraard in de rol van de detective. Hij draagt een lange jas met hoge kraag en rookt sigaren. Hij kijkt nors en zwijgt. Don Leo denkt na over een mysterie. Er is een rijke man vermoord. Zijn langbenige prachtige vrouw, een femme fatale en een verse weduwe, probeert Don Leo te verleiden. Maar Don Leo gaat niet in op haar advances.
Don Leo voelt namelijk aan dat er iets niet klopt. Die mooie teef heeft de rijke man vermoord, tenminste dat zegt Don Leo’s instinct. Terwijl Don Leo een trek neemt van een sigaar hoor ik hem dit mompelen: ‘en mijn instinct bedriegd me nooit’. Don Leo is een man van het instinct.
Of ik Don Leo ook zie als een nieuwe De Cock vraagt u zich af? Misschien wel. Niet dat ik de rol van De Cock op het lijf geschreven vindt van Don Leo, verre van dat zelfs. Misschien meer iets voor Foppe de Haan, hoewel zijn acteren daarvoor veels te houterig is. Ik zie in Don Leo een klein beetje een De Cock vanwege zijn belangrijkste handlanger in de Kuip: Mario Been. Been is echt een Vledder. Een beetje een blaaskaak, die eigenlijk nog niet zonder een onverstoorbare, meer ervaren partner kan. Don Leo is Been’s De Cock.
Acteren zit Don Leo in het bloed. Zijn spel is uitmuntend. Zo goed dat hij wegkomt met slechte teksten. Want wees eerlijk; Don Leo werkt met slechte teksten. Teksten die alleen afkomstig kunnen zijn uit het waardeloze script van een B-Film. Weinig poetisch en verheffend. Teksten in de sfeer van: ‘Ach, hier word ik zo moe van. Voetbal is simpel: je wint of je verliest. Of je speelt gelijk. Naja, als je voetbal speelt weet je dat je een keer kan verliezen. Moeten we daar nu met zijn allen moeilijk over gaan doen, omdat wij toevallig een potje verliezen? Schij toch snel uit!’ Matige tekst. Alleen een naturel acteertalent als Don Leo kan daar mee weg komen.
Het probleem met mensen die zo goed kunnen acteren als Don Leo is dat je niet weet wanneer ze oprecht zijn. Immers, acteren is bedriegen. En Don Leo kan bedriegen en dus liegen. Daarom vertrouw ik Don Leo niet. Een zin als: ‘Geloof mij, ik heb nog geen cent ontvangen voor mijn diensten bij Feyenoord tot op heden’. Goed gespeeld. Maar wij zijn niet gek Don Leo. Wij weten dat je goed kan jokken.
In 2000 gaf Don Leo met opgeheven hoofd zijn trainerspositie op bij Feyenoord. ‘Feyenoord is mijn club,’ sprak de Rotterdammer populistisch bij zijn aftocht. Een paar maanden later liet hij zich benoemen tot de nieuwe technisch directeur van Ajax. Dat was ook zijn club, zei Don Leo wijzend naar zijn verleden als Ajax coach. Flikker toch op Don Leo! Die actie is het ultieme bewijs dat je Don Leo niet op zijn grote ronde ogen moet geloven! Als ik de vrouw van Don Leo zou zijn zou ik een prive-detective inhuren om hem te schaduwen. Don Leo is er namelijk zo een die zijn vrouw belt dat hij het heel vervelend vindt om zijn grote liefde een avondje alleen te laten, maar dat het belang van de club nu even voorgaat. Overwerken schat. Vrouwlief moet een dergelijk telefoontje wantrouwen. Want Don Leo preekt altijd voor eigen parochie; gewetenloos gooit hij de telefoon op de haak om vervolgens de liefde te bedrijven met een of ander exotisch vrouwtje. Want zo is ie, die Don Leo.
Remco Kock
