De affiches zijn op papier om van te watertanden, maar in de praktijk zijn de heenwedstrijden geen reclame voor het moderne voetbal gebleken. De vier duels met Engelse clubs leverden welgeteld drie goals op.
Maar nog erger is de conclusie dat geen van de acht ploegen tot hoogstaand voetbal reikte. Arsenal kwam met de middelen die het heeft zonder Arsjavin, Fabregas en Adebayor nog het beste uit de verf. Chelsea, United en Liverpool leken zich in te houden. De drie Italiaanse ploegen beperkten zich tot een paar speldenprikken en Real Madrid bleek gewoon onmachtig. Het was vooral pijnlijk voor de neutrale toeschouwer dat geen enkele van deze acht ploegen echt zin had om voluit te voetballen, alsof ze allemaal gevangen zaten in een tactisch concept.
Ook in de andere vier duels gebeurde er weinig opwindends, maar er werd iets meer gescoord. De grootste afknapper is Sporting dat voor de wedstrijd tegen Porto enkele belangrijke spelers (Carriço, Pedro Silva en Vukcevic) buiten de basis hield. De club uit Lissabon werd voor die houding behoorlijk afgestraft door een nuchter Bayern, dat met een 5-0-zege een plaats bij de laatste acht al heeft veilig gesteld. Lyon – Barcelona was waarschijnlijk de aardigste van de acht duels, omdat de thuisploeg fris aanviel en het de Spaanse koploper zeer lastig maakte.
Villarreal en Atletico Madrid wisten ook niet te winnen voor eigen publiek en staan nu voor een moeilijke klus. Panathinaikos en Porto lijken favoriet om de laatste acht te halen. Dat betekent dat de inbreng van Spaanse en Italiaanse ploeg in de volgende ronde van de Champions League drastisch zal afnemen. Voorlopig voert Engeland de toon maar op een basis die de grootste fan van de Premier League nooit had kunnen vermoeden: namelijk door de nul te houden in de wedstrijden. Het Engelse kwartet kreeg in deze twee dagen geen goal tegen. Mooi en aantrekkelijk is anders.
Rick Klein Verdijk
