NEC is het grote voorbeeld voor alle Nederlandse clubs. Wat deze club in 2008 heeft gepresteerd grenst aan het onwaarschijnlijke, want in ieder geval is de ploeg van Mario Been van de partij wanneer het Europese voetbal wordt hervat.
De prestatie is niet afgedwongen met toptransfers of met een toevallig passerende voetbalsjeik maar op basis van doorzettingsvermogen en vertrouwen. Het leuke aan het verhaal van NEC is dat het bij elke andere club ook mogelijk is, maar dat bij de meeste clubs het geduld ontbeert om een dergelijk sprookje te verwezenlijken. Alleen al het feit om na twee nederlagen toch nog terug te vechten en eigenlijk een zekere nederlaag bij Spartak Moskou onschadelijk werd gemaakt, toen een weldenkend mens er nooit meer in had geloofd, maakt deze prestatie nu al legendarisch. Keizer Karel zou trots zijn op deze ploeg van voetbalridders.
In ieder geval is Nederland met drie ploegen verder gekomen in dit toernooi en dat is de helft van wat twee maanden geleden mogelijk was. Niet slecht, ook niet overdreven goed. Ajax heeft de zwaartekracht overwonnen en Twente heeft thuis goed geboerd. Het is in ieder geval beter dan een jaar geleden en daar kunnen we best tevreden mee zijn. Geen van de drie ploegen zal een aangename tegenstander krijgen. Misschien bestaat er een lichte hoop voor een drietal confrontaties met clubs uit Oekraïne. Aalborg – Twente zou ook niet slecht zijn.
Toch blijft het bedenkelijk dat drie Nederlandse clubs in veertien officiële groepswedstrijd samen welgeteld drie punten hebben behaald. Zo gaat het gemiddelde pijnlijk snel omlaag. Zoiets kan een club als NEC niet compenseren en dat mag ook niet van die club verwacht worden.
Rick Klein Verdijk
