Het afblazen van Sporting Limburg zal tot enige verbazing leiden bij buitenstaanders. Hoe kan een miljoenenproject uiteindelijk afhankelijk zijn van een subsidie van de overheid? Roda en Fortuna mogen voorlopig verder leven.
Dat zal voor beide clubs nog lastig genoeg worden, maar vooral Roda (vorig jaar nog een heuse bekerfinalist) heeft recht op een eigen bestaan, omdat een mislukt seizoen niet een halve eeuw aan daadkracht omver moet kunnen helpen. Zelfs in crisistijd zou dat niet mogen. Wanneer Fortuna onverhoopt toch omvalt, is de situatie die na een fusie was ontstaan vrijwel identiek met het essentiële verschil dat Roda niet was opgeofferd. Niet alleen de merknaam maar ook het sentiment rondom deze club moet behouden blijven.
Veel marketing-mensen vallen in het voetbal volledig door de mand omdat ze dit laatste detail niet snappen. Een supporter ziet zijn ploeg liever degraderen dan dat zij samengaat met een andere club. Als het personeel van ABN Amro al moeite had met een overname van Fortis, hoe moet een supporter van een voetbalclub zich dan wel niet voelen.
Dat de spelers van Roda er alles aan hebben gedaan om volgend jaar deel uit te maken van Sporting Limburg valt hen niet kwalijk te nemen, want het is hun dagelijks werk en clubliefde is misschien voor hen geen reden van bestaan. Dat komt pas na een loopbaan. Maar voor fans ligt dat anders. Een Roda-supporter ruilt zijn passie niet in voor die van een fusieclub.
In een tijd dat de grote clubs ook in de provincie over een enorme aanhang beschikken, moeten de fans van de lokale clubs juist gekoesterd worden. Straks speelt Ajax of Feyenoord vrijwel overal een thuiswedstrijd, zoals Bayern in Duitsland en Marseille in Frankrijk. Dat is het gevolg van de globalisering van het voetbal. Men is eerder voor een topclub dan voor de plaatselijke club.
Het probleem met fusieclubs is dat ze vaak mislukken of dat het jaren (bijna een generatie) duurt voordat het een stabiele aanhang heeft. In Den Haag moest een kwart eeuw na de fusie het begrip ADO in de naam worden gemoffeld om de oude aanhang van die club te binden.
FC Utrecht is misschien de meest geslaagde fusieclub, maar in feite was die club een vervolg van DOS en gingen Elinkwijk en Velox naar de amateurs. Pas na zeven jaar kreeg Utrecht een eigen (en vooral beruchte) aanhang. FC Twente is geslaagd omdat het een combinatie was van twee clubs uit een stad, waarvan er een toch moest afvloeien. Ook daar duurde het een paar jaar voordat de club begon te leven.
Fortuna Sittard heette eigenlijk FSC en het duurde tien jaar voordat die club echt ging leven. Dat lukte pas toen de club Geleen als thuisbasis had geschrapt, zodat de Sittardenaar de club als de zijne kon beschouwen. Een Sporting Limburg had pas in 2018 over een eigen aanhang beschikt, maar waarschijnlijk had die club de tijd voor dit proces niet gehad en zou het in 2013 al Roda Limburg zijn genoemd om de geelzwarte aanhang te paaien.
Het is dus maar beter dat de fusieclub weer in een burolade wordt weggemoffeld. Roda JC verdient een zelfstandig bestaan en Fortuna moet waarmaken dat het bestaansrecht heeft. Zo niet, dan moet het niet Roda in zijn val meenemen. Dat hadden de fans beter begrepen dan de mensen, die menen dat ze ervoor hebben geleerd.
Want als ze er echt voor hebben geleerd wisten ze ook (want dan moet je wel grensverleggend zijn) dat Villarreal al acht keer bij een fusie met het naburige Castellon betrokken was, maar telkens weigerde omdat eens de dag zou komen dat het zelfstandig een halve finale in de Europa Cup zou spelen. Die droomwens mag geen manager een supporter ontnemen.
Rick Klein Verdijk
